Obowiązek alimentacyjny jest fundamentalnym elementem prawa rodzinnego, mającym na celu zapewnienie środków utrzymania osobie, która nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych. Zazwyczaj dotyczy on rodziców zobowiązanych do alimentowania swoich dzieci, jednak może również obejmować inne relacje, takie jak obowiązek alimentacyjny między rodzeństwem, dziadkami a wnukami, a nawet byłymi małżonkami. Niemniej jednak, życie rzadko jest czarno-białe, a istnieją pewne okoliczności, w których nawet osoba zobowiązana do płacenia alimentów może być zwolniona z tego obowiązku lub jego realizacja może zostać wstrzymana. Zrozumienie tych wyjątków jest kluczowe dla uniknięcia nieporozumień i potencjalnych konsekwencji prawnych związanych z nieregulowaniem świadczeń.

Prawo polskie, choć kładzie silny nacisk na ochronę interesów osoby uprawnionej do alimentów, jednocześnie przewiduje mechanizmy chroniące zobowiązanego w sytuacjach nadzwyczajnych lub gdy zmienia się kontekst życiowy stron. Kluczowe jest tu rozróżnienie między sytuacjami, w których obowiązek alimentacyjny wygasa całkowicie, a tymi, w których może zostać obniżony lub czasowo zawieszony. Warto również pamiętać, że każde orzeczenie sądu w sprawie alimentów jest indywidualne i zależy od całokształtu okoliczności danej sprawy. Dlatego też, analiza sytuacji, w których alimenty kiedy nie płacimy, wymaga uwzględnienia specyfiki każdego przypadku, a często konsultacji z prawnikiem specjalizującym się w prawie rodzinnym.

Zasadniczo, obowiązek alimentacyjny trwa tak długo, jak długo istnieje potrzeba jego realizacji i zdolność do jej zaspokojenia przez zobowiązanego. W przypadku dzieci, obowiązek ten wygasa zazwyczaj po osiągnięciu przez nie samodzielności życiowej, co nie zawsze jest tożsame z pełnoletnością. Podobnie, w przypadku innych relacji, zmiana sytuacji materialnej lub życiowej uprawnionego lub zobowiązanego może prowadzić do modyfikacji lub ustania obowiązku. Zrozumienie tych niuansów prawnych pozwala lepiej orientować się w kwestii alimenty kiedy nie płacimy, unikając błędnych interpretacji i niepotrzebnych konfliktów.

Kiedy można zaprzestać płacenia orzeczonych alimentów

Zaprzestanie płacenia orzeczonych alimentów bez odpowiedniej podstawy prawnej lub orzeczenia sądu może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, w tym do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a nawet odpowiedzialności karnej za przestępstwo niealimentacji. Dlatego też, decyzja o zaprzestaniu wpłat powinna być zawsze poprzedzona dogłębną analizą sytuacji prawnej i faktycznej. Prawo przewiduje jednak konkretne sytuacje, w których można legalnie zaprzestać świadczenia alimentacyjnego lub jego wysokość może ulec zmianie. Należą do nich przede wszystkim okoliczności, które znacząco wpływają na możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego lub na potrzeby uprawnionego.

Jedną z najczęstszych przyczyn, dla których mogą pojawić się pytania o alimenty kiedy nie płacimy, jest zmiana sytuacji materialnej zobowiązanego. Jeśli osoba płacąca alimenty utraciła pracę, jej dochody znacząco zmalały z przyczyn od niej niezależnych, lub poniosła znaczne wydatki związane z leczeniem lub innymi uzasadnionymi potrzebami, może wystąpić do sądu z wnioskiem o obniżenie alimentów. Sąd, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, może wówczas zdecydować o zmniejszeniu wysokości świadczenia lub nawet o jego czasowym zawieszeniu.

Inną ważną kategorią sytuacji, która może wpływać na obowiązek alimentacyjny, jest zmiana potrzeb uprawnionego. W przypadku dzieci, osiągnięcie samodzielności życiowej jest kluczowym czynnikiem. Oznacza to zdolność do samodzielnego utrzymania się z własnych dochodów, co nie jest równoznaczne z samą pełnoletnością. Jeśli dziecko zdobyło wykształcenie, podjęło pracę i jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoje potrzeby, obowiązek alimentacyjny rodziców może wygasnąć. Podobnie, w przypadku innych uprawnionych, jeśli ich sytuacja materialna ulegnie poprawie i nie będą już potrzebować wsparcia finansowego, obowiązek alimentacyjny może zostać uchylony.

• Utrata pracy przez osobę zobowiązaną do alimentacji z przyczyn od niej niezależnych.
• Znaczące obniżenie dochodów zobowiązanego, skutkujące niemożnością ponoszenia dotychczasowych kosztów utrzymania.
• Poważne problemy zdrowotne zobowiązanego, wymagające wysokich nakładów finansowych na leczenie.
• Osiągnięcie przez dziecko samodzielności życiowej, pozwalającej na samodzielne utrzymanie się.
• Znacząca poprawa sytuacji materialnej osoby uprawnionej do alimentów.
• Nadużywanie przez osobę uprawnioną alkoholu lub narkotyków, prowadzące do jej niezaradności życiowej.
• Rażące naruszenie przez osobę uprawnioną obowiązków rodzinnych wobec zobowiązanego.

Sytuacje wykluczające obowiązek płacenia alimentów przez rodzica

Rodzice mają ustawowy obowiązek alimentacyjny wobec swoich dzieci, jednakże przepisy prawa przewidują sytuacje, w których ten obowiązek może zostać wyłączony lub jego zakres ograniczony. Kluczowe jest tu zazwyczaj udowodnienie przed sądem, że dalsze ponoszenie ciężarów związanych z alimentacją byłoby dla rodzica nadmierne, rażąco krzywdzące lub gdy dziecko zachowało się w sposób naganny. Analizując kwestię alimenty kiedy nie płacimy, w kontekście relacji rodzic-dziecko, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na kryteria określone w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Jednym z fundamentalnych powodów, dla których rodzic może zostać zwolniony z obowiązku alimentacyjnego, jest sytuacja, w której dziecko osiągnęło samodzielność życiową. Samodzielność życiowa to nie tylko pełnoletność, ale przede wszystkim zdolność do samodzielnego utrzymania się z własnych dochodów. Oznacza to, że dziecko ukończyło edukację, zdobyło zawód i jest w stanie podjąć pracę, która pozwala na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb. W przypadku studiów, obowiązek alimentacyjny może trwać dłużej, ale tylko wtedy, gdy dziecko aktywnie dąży do zdobycia wykształcenia i jest w stanie udowodnić swoje zaangażowanie.

Inną istotną przesłanką, która może prowadzić do ustania lub ograniczenia obowiązku alimentacyjnego, jest rażąco naganne zachowanie dziecka wobec rodzica. Kodeks rodzinny i opiekuńczy przewiduje, że obowiązek alimentacyjny nie obciąża rodzica w przypadku, gdy dziecko dopuściło się czynów nagannych, które poważnie naruszyły więzi rodzinne. Może to obejmować przemoc fizyczną lub psychiczną, rażącą zniewagę, uporczywe uchylanie się od kontaktów z rodzicem mimo jego starań, czy też działania na szkodę rodzica. W takich sytuacjach, rodzic może wystąpić do sądu z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku alimentacyjnego.

Warto również pamiętać o sytuacji, w której dziecko posiada własne znaczne dochody, które pozwalają mu na samodzielne utrzymanie się. Przykładowo, jeśli dziecko odnosi sukcesy w działalności gospodarczej, ma dobrze płatną pracę lub korzysta ze znaczących spadków czy darowizn, jego potrzeba alimentacji może zostać zredukowana lub całkowicie wyeliminowana. W takich przypadkach, mimo braku samodzielności życiowej w tradycyjnym rozumieniu (np. ukończenie studiów), fakt posiadania własnych środków może stanowić podstawę do wniosku o uchylenie obowiązku alimentacyjnego.

Alimenty kiedy nie płacimy dla byłego małżonka i inne relacje

Obowiązek alimentacyjny nie ogranicza się wyłącznie do relacji rodzic-dziecko. Prawo przewiduje również możliwość zasądzenia alimentów na rzecz byłego małżonka, a także w innych sytuacjach, takich jak obowiązek alimentacyjny między rodzeństwem czy dziadkami wobec wnuków. Kwestia alimenty kiedy nie płacimy w tych przypadkach rządzi się podobnymi zasadami, jednakże istnieją pewne specyficzne uwarunkowania, które należy wziąć pod uwagę. Szczególne znaczenie ma tu stopień pokrewieństwa, trwałość małżeństwa oraz okoliczności jego rozwiązania.

W przypadku alimentów dla byłego małżonka, obowiązek ten jest zazwyczaj ograniczony w czasie i zależy od stopnia winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego. Zgodnie z przepisami, jeśli orzeczono rozwód z winy jednego z małżonków, a rozwód ten pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd może zasądzić alimenty na jego rzecz. Obowiązek ten trwa zazwyczaj przez okres pięciu lat od daty orzeczenia rozwodu, chyba że z uwagi na wyjątkowe okoliczności sąd przedłuży ten okres. Po upływie tego terminu, obowiązek alimentacyjny wygasa, chyba że strony zawrą inne porozumienie.

Jeśli natomiast sąd orzekł rozwód bez orzekania o winie stron, lub oboje małżonkowie zostali uznani za winnych, obowiązek alimentacyjny na rzecz byłego małżonka może zostać zasądzony jedynie w sytuacji, gdy przemawiają za tym zasady współżycia społecznego. W praktyce oznacza to, że sąd musi uznać, iż odmowa alimentacji naruszałaby podstawowe zasady sprawiedliwości i etyki, biorąc pod uwagę całokształt sytuacji życiowej obu stron. W takich przypadkach, obowiązek alimentacyjny nie jest ograniczony czasowo i trwa tak długo, jak długo utrzymują się przesłanki jego istnienia.

W kontekście alimenty kiedy nie płacimy dla byłego małżonka, warto zwrócić uwagę na możliwość uchylenia lub zmiany orzeczenia w przypadku, gdy sytuacja materialna jednej ze stron ulegnie znaczącej zmianie. Podobnie jak w przypadku alimentów na dzieci, utrata pracy, poważna choroba lub inne zdarzenia losowe mogą stanowić podstawę do wystąpienia do sądu z wnioskiem o zmianę wysokości świadczenia lub jego zniesienie. Kluczowe jest tu jednak, aby zmiana ta była znacząca i trwała, a nie jedynie przejściowa.

• Po upływie pięcioletniego terminu od orzeczenia rozwodu bez orzekania o winie (w przypadku zasądzenia alimentów z uwagi na zasady współżycia społecznego).
• Jeśli były małżonek, na rzecz którego zasądzono alimenty, ponownie zawarł związek małżeński.
• Gdy były małżonek, na rzecz którego zasądzono alimenty, uzyskał znaczące dochody lub poprawił swoją sytuację materialną.
• W przypadku rażąco nagannego zachowania byłego małżonka wobec zobowiązanego.
• Jeśli osoba uprawniona do alimentów prowadzi hulaszczy tryb życia, narażając swoje środki na niepotrzebne wydatki.

Uchylenie obowiązku alimentacyjnego przez sąd w szczególnych przypadkach

Chociaż obowiązek alimentacyjny jest silnie chroniony prawnie, przepisy przewidują możliwość jego całkowitego uchylenia przez sąd w ściśle określonych, wyjątkowych okolicznościach. Decyzja o uchyleniu obowiązku alimentacyjnego jest zawsze indywidualna i wymaga dogłębnej analizy całokształtu sytuacji faktycznej oraz prawnej. W kontekście alimenty kiedy nie płacimy, jest to najbardziej radykalna forma rozwiązania problemu, która może nastąpić tylko na mocy prawomocnego orzeczenia sądu. Kluczowe jest udowodnienie przed sądem istnienia przesłanek, które uzasadniają takie działanie.

Jedną z głównych przesłanek do uchylenia obowiązku alimentacyjnego, o której już wspomniano, jest osiągnięcie przez uprawnionego samodzielności życiowej. Dotyczy to nie tylko dzieci, ale również innych osób, na przykład byłych małżonków, którzy odzyskali zdolność do samodzielnego utrzymania się. Samodzielność życiowa oznacza możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych z własnych dochodów, co może wynikać z podjęcia pracy, prowadzenia działalności gospodarczej lub uzyskania innych znaczących środków finansowych. Sąd ocenia, czy taka samodzielność jest trwała i wystarczająca do zapewnienia godnego poziomu życia.

Innym ważnym powodem, dla którego sąd może uchylić obowiązek alimentacyjny, jest rażąco naganne zachowanie uprawnionego wobec zobowiązanego. Kodeks rodzinny i opiekuńczy wymienia przykłady takich zachowań, takie jak popełnienie czynów przestępczych na szkodę zobowiązanego, znieważenie go, czy też uporczywe uchylanie się od kontaktów. Warto jednak podkreślić, że ocena naganności zachowania jest subiektywna i zależy od interpretacji sądu, który musi brać pod uwagę intensywność i skutki takiego zachowania. Nie każde drobne wykroczenie czy nieporozumienie może być podstawą do uchylenia alimentów.

Warto również wspomnieć o sytuacji, gdy osoba uprawniona do alimentów w sposób świadomy i celowy doprowadziła do swojej niewydolności finansowej. Może to obejmować na przykład nadmierne zadłużanie się, prowadzenie rozrzutnego trybu życia, uzależnienia od alkoholu lub narkotyków, które uniemożliwiają jej podjęcie pracy lub efektywne zarządzanie posiadanymi środkami. W takich okolicznościach, sąd może uznać, że dalsze ponoszenie kosztów utrzymania przez zobowiązanego byłoby niesprawiedliwe i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, decydując o uchyleniu obowiązku alimentacyjnego.

Ostateczna decyzja o uchyleniu obowiązku alimentacyjnego zawsze należy do sądu, który musi rozważyć wszystkie okoliczności sprawy, dobro uprawnionego, możliwości finansowe zobowiązanego oraz zasady sprawiedliwości społecznej. Dlatego też, w przypadku wątpliwości co do możliwości zwolnienia się z obowiązku alimentacyjnego, zawsze zaleca się konsultację z profesjonalnym prawnikiem.

Zmiana wysokości alimentów kiedy nie płacimy pierwotnej kwoty

Obowiązek alimentacyjny, raz orzeczony, nie jest niezmienny. Prawo przewiduje mechanizmy pozwalające na jego modyfikację, w tym obniżenie lub podwyższenie wysokości świadczenia, w sytuacji, gdy nastąpiła istotna zmiana okoliczności, które były podstawą do jego ustalenia. W kontekście alimenty kiedy nie płacimy pierwotnej kwoty, kluczowe jest zrozumienie, że nie chodzi tu o zaprzestanie płacenia w ogóle, lecz o ubieganie się o zmianę wysokości świadczenia w oparciu o nowe realia życiowe.

Najczęstszym powodem, dla którego można wnioskować o zmianę wysokości alimentów, jest pogorszenie się sytuacji materialnej zobowiązanego. Utrata pracy, znaczące obniżenie dochodów z powodu kryzysu gospodarczego, poważna choroba wymagająca kosztownego leczenia lub konieczność ponoszenia innych, nieprzewidzianych i znaczących wydatków, mogą stanowić podstawę do wystąpienia do sądu z wnioskiem o obniżenie wysokości alimentów. Sąd, analizując wniosek, bierze pod uwagę nie tylko dochody zobowiązanego, ale również jego usprawiedliwione potrzeby oraz możliwości zarobkowe. Celem jest ustalenie takiej wysokości alimentów, która będzie odpowiadać możliwościom zobowiązanego, nie pozbawiając go jednocześnie środków niezbędnych do życia.

Z drugiej strony, również poprawa sytuacji materialnej zobowiązanego może prowadzić do podwyższenia alimentów. Jeśli osoba płacąca alimenty uzyskała awans, rozpoczęła lepiej płatną pracę lub w inny sposób znacząco zwiększyła swoje dochody, osoba uprawniona do alimentów może wystąpić do sądu z wnioskiem o podwyższenie świadczenia. Podobnie, jeśli wzrosły potrzeby uprawnionego (np. koszty leczenia, edukacji, czy podstawowe koszty utrzymania z powodu inflacji), może to również stanowić podstawę do żądania podwyżki alimentów. Sąd ocenia, czy wzrost potrzeb jest uzasadniony i czy możliwości zarobkowe zobowiązanego pozwalają na jego zaspokojenie.

Ważne jest, aby pamiętać, że zmiana wysokości alimentów wymaga zawsze formalnego wniosku do sądu. Samowolne zaprzestanie płacenia ustalonej kwoty lub jej zmniejszenie bez orzeczenia sądu może skutkować konsekwencjami prawnymi. Procedura sądowa polega na przedstawieniu dowodów potwierdzających zmianę okoliczności, takich jak umowy o pracę, zaświadczenia o zarobkach, rachunki za leczenie, czy dokumenty potwierdzające wzrost kosztów utrzymania. Sąd, po wysłuchaniu obu stron i analizie zgromadzonych dowodów, podejmuje decyzję o zmianie lub utrzymaniu dotychczasowej wysokości alimentów.

• Istotne pogorszenie sytuacji finansowej zobowiązanego z przyczyn od niego niezależnych.
• Znaczący wzrost usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego (np. kosztów leczenia, edukacji).
• Znacząca poprawa sytuacji materialnej zobowiązanego (np. awans zawodowy, nowe, lepiej płatne zatrudnienie).
• Zmiana stanu zdrowia uprawnionego, generująca dodatkowe koszty utrzymania.
• Ukończenie przez dziecko etapu edukacji, który wiązał się z wyższymi kosztami (np. studia).

Kiedy można dochodzić zwrotu niesłusznie zapłaconych alimentów

Choć prawo alimentacyjne ma na celu ochronę osób w potrzebie, istnieją sytuacje, w których osoba płacąca alimenty może mieć podstawy do dochodzenia zwrotu niesłusznie uiszczonych świadczeń. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, gdy alimenty były płacone na podstawie orzeczenia, które zostało później uchylone lub zmienione, lub gdy zostały one uiszczone w dobrej wierze, a następnie okazało się, że nie było ku temu podstaw prawnych. W kontekście alimenty kiedy nie płacimy, można również rozważać sytuacje, gdy świadczenia były płacone przez pomyłkę lub pod wpływem błędu.

Najczęstszą podstawą do dochodzenia zwrotu alimentów jest sytuacja, w której prawomocnym orzeczeniem sądu został uchylony lub zmieniony obowiązek alimentacyjny. Jeśli osoba płacąca alimenty kontynuowała wpłaty po dacie, od której obowiązek został uchylony lub obniżony, może ona wystąpić do sądu z żądaniem zwrotu nadpłaconej kwoty. Kluczowe jest tutaj przedstawienie dowodu na istnienie prawomocnego orzeczenia sądu, które potwierdza zmianę lub ustanie obowiązku alimentacyjnego.

Innym przypadkiem, kiedy można dochodzić zwrotu alimentów, jest sytuacja, gdy świadczenia były płacone w wyniku błędu lub pod wpływem podstępu. Na przykład, jeśli osoba uprawniona do alimentów wprowadziła sąd w błąd co do swojej sytuacji materialnej lub faktycznych potrzeb, a następnie zostało to udowodnione, może to stanowić podstawę do żądania zwrotu świadczeń. Podobnie, jeśli alimenty były płacone na rzecz osoby, która w rzeczywistości nie była do nich uprawniona (np. w wyniku błędnego ustalenia pokrewieństwa), można dochodzić zwrotu wpłaconych kwot.

Warto jednak zaznaczyć, że dochodzenie zwrotu alimentów nie zawsze jest możliwe. Prawo chroni osobę uprawnioną do alimentów, zwłaszcza małoletnie dziecko, i w wielu przypadkach, nawet jeśli okaże się, że alimenty były płacone bezpodstawnie, sąd może odmówić zwrotu świadczeń, jeśli były one przeznaczone na zaspokojenie podstawowych potrzeb uprawnionego i zostały przez niego faktycznie wykorzystane. Jest to tzw. zasada ochrony osoby uprawnionej, która ma na celu zapobieganie sytuacji, w której dziecko lub osoba w potrzebie pozbawiona zostaje środków do życia.

Aby skutecznie dochodzić zwrotu niesłusznie zapłaconych alimentów, należy złożyć odpowiedni pozew do sądu cywilnego, przedstawiając dowody potwierdzające zasadność roszczenia. Niezbędne mogą być orzeczenia sądowe, dokumenty potwierdzające wpłaty, a także dowody na istnienie błędu lub podstępu. Z uwagi na złożoność prawną takich spraw, zaleca się skorzystanie z pomocy profesjonalnego prawnika, który pomoże ocenić szanse na powodzenie i przeprowadzić postępowanie sądowe.

Przepisy prawne regulujące kiedy nie płacimy alimentów

Prawo polskie, formułując obowiązek alimentacyjny, jednocześnie przewiduje szereg sytuacji, w których jego realizacja może zostać wstrzymana, zmodyfikowana lub całkowicie wyłączona. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu alimentacyjnego i zapobiegania nieporozumieniom oraz sporom. Kwestia alimenty kiedy nie płacimy jest ściśle uregulowana przez Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz inne ustawy, które określają zasady ustalania, wykonywania i ustania obowiązku alimentacyjnego.

Podstawowe zasady dotyczące obowiązku alimentacyjnego zawarte są w art. 128 i następnych Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przepisy te definiują krąg osób zobowiązanych do alimentacji oraz krąg osób uprawnionych. Określają również, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W praktyce oznacza to, że wysokość alimentów nie jest stała i może ulegać zmianie wraz ze zmianą sytuacji życiowej stron.

Szczególne znaczenie dla kwestii alimenty kiedy nie płacimy mają przepisy dotyczące ustania obowiązku alimentacyjnego. Zgodnie z prawem, obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka wygasa z chwilą, gdy dziecko osiągnie samodzielność życiową. Samodzielność ta nie jest jednoznacznie zdefiniowana i zależy od indywidualnej oceny sądu, jednak zazwyczaj oznacza zdolność do samodzielnego utrzymania się z własnych dochodów. W przypadku studiów, obowiązek ten może trwać dłużej, ale tylko pod warunkiem, że dziecko aktywnie kształci się i dąży do zdobycia wykształcenia.

Kolejną ważną grupą przepisów są te, które określają przesłanki do zwolnienia z obowiązku alimentacyjnego z uwagi na rażąco naganne zachowanie uprawnionego. Kodeks rodzinny i opiekuńczy wskazuje, że obowiązek alimentacyjny nie obciąża zobowiązanego w przypadkach, gdy uprawniony dopuścił się czynów nagannych, które poważnie naruszyły więzi rodzinne. Ocena naganności zachowania jest każdorazowo dokonywana przez sąd, który bierze pod uwagę całokształt okoliczności.

W przypadku alimentów między byłymi małżonkami, kluczowe są przepisy dotyczące rozwodu i jego skutków. Obowiązek alimentacyjny na rzecz byłego małżonka może zostać zasądzony, jeśli rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej, a także w sytuacjach, gdy przemawiają za tym zasady współżycia społecznego. Przepisy te określają również warunki, na jakich obowiązek ten może zostać ograniczony lub uchylony.

• Artykuły 128-144 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (obowiązek alimentacyjny i jego zakres).
• Artykuł 133 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci).
• Artykuł 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (zmiana obowiązku alimentacyjnego).
• Artykuł 136 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (ustanie obowiązku alimentacyjnego).
• Artykuły 27 i 28 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (obowiązek alimentacyjny małżonków i byłych małżonków).